Ikigai: ode aan de wroeters

In Okinawa, Japan, leven procentueel de meeste eeuwelingen. Hun geheim? Ze blijven werken. Wroetend in fruitbomen, duikend naar vis en schaaldieren én trappen nemend alsof er geen zon meer opkomt.

Sterker nog, Japanners hebben geen echt woord voor pensioen. Ikigai, dat woord hebben ze wel. Vrij vertaald: de reden waarom ik opsta.

Waarom sta jij op?

Het zette me aan het denken. Waarom sta ik het liefst op?

Voor havermout met blauwe bessen? Voor een fiks ochtendloopje in Zeeland – met een shot koffie door je ogen? Of voor die warme knuffel met vrouw en kind? Tot de por komt. Voor dat nieuwe pampertje.

Het hoeft dus niet altijd een bucket list te zijn. Of een ‘fuck it’-list, zo je wil. Soms hebben dertigplussers genoeg aan ikigai. En andere mooie Japanse woorden.

Geert

Ps: Waarom sta jij op? Doe de ikigai-test én laat het me weten. In de comments, op mail, of tijdens een fluks ochtendloopje.

2 gedachtes over “Ikigai: ode aan de wroeters

  1. Ik doe niet aan ochtendloopjes. Wel aan shinrin-yoku.
    En een ikigai die de vier items van die test combineert (vooral dat van ‘what you can get paid for’): ik ben er bijna. Bijna! 🙂

  2. Forest bathing. Heerlijk. We leren bij. Thanks voor de reactie, Sarah! 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s